Terwijl ik niet kan slapen en er ondertussen gewoon geen interessante filmpjes meer in mijn subscription box zitten, klik ik door de oude berichten die nog op m’n hyves staan, beginnende bij februari dit jaar…

Ik mis al die mensen waar ik slechts een paar maanden geleden zo’n intensief contact mee had. Oke, sommigen niet, maar gewoon waar ik af en toe hoi tegen zei en vroeg hoe het met diegene ging.
Er is een onzichtbare grens van tijd die, wanneer je die overschrijdt, ervoor zorgt dat het raar is dat je uit het niets hoi zegt… toch? Of zie ik dat nou helemaal verkeerd?

Van die mensen die ik ken van de examencursus. Mensen die ik ken van de ZEP. Mensen die ik tegen ben gekomen op random feestjes. Ik mis het even hoi zeggen, hoe gaat het nou met jou? En ik weiger bytheway te vragen hoe het met de studie gaat… om eerlijk te zijn kan dat me vrij weinig schelen. Ik wil weten hoe je het treinen vind, of hoe je je voelt zo voor het eerst op kamers. Ik wil weten hoe het is om in de college banken te zitten, tentamens te maken, nieuwe mensen te ontmoeten… I don’t give a shit about WHAT you STUDY.

Ik kan niet slapen, dit is een verschrikkelijke log.. ik ga weer youtube afstruinen
Xx.